Wróć do listy porad weterynaryjnych.

Parwowiroza

Opis choroby:

Bardzo groźna choroba przewodu pokarmowego psów (zapalenie żołądka i jelit- u psów starszych – powyżej 8 tygodnia życia). Może również przebiegać jako zapalenie mięśnia sercowego ( u młodych 4-6 tygodniowych zwierząt).
Parwowiroza atakuje szczególnie młode psy. U psów starszych jej przebieg jest łagodniejszy ale również niebezpieczny. Zarażenie następuje poprzez kontakt bezpośredni z chorym psem a szczególnie z jego odchodami.
Zachorowania wywołuje wirus Canine Parvovirus. Wirus ten odporny jest na działanie alkoholu, eteru, chloroformu. W temperaturze pokojowej może przeżyć ponad rok, zachowując inwazyjność przez pierwsze 6 miesięcy. W temperaturze 80 C może przetrwać 30 minut. W wysuszonym kale wirus obecny jest ponad rok, nie tracąc przy tym właściwości chorobotwórczych. Jest również odporny na wielokrotne zamrażanie i rozmrażanie. Okres inkubacji choroby wynosi od 3 do 8 dni.

Objawy:

Objawy pojawiają się nagle. Początkowo są to intensywne, męczące wymioty treścią pokarmową, następnie żółtym, ciągnącym się śluzem. Po około 24 godzinach dołącza do nich silna biegunka, początkowo szaro- żółta, następnie z domieszką krwi o specyficznym ckliwym zapachu. Osowiałość, brak łaknienia, nie przyjmowanie płynów. Uporczywe wymioty i biegunka w ciągu kilku godzin doprowadzają do krańcowego odwodnienia. Następuje szybka utrata masy ciała, zapadnięcie gałek ocznych połączone z galaretowatym wypływem ze spojówek, utrata elastyczności skóry, zmatowienie i wypadaniem sierści. Błony śluzowe są blade i bardziej suche. Chore psy wykazują silne osłabienie, leżą, nie reagują na otoczenie. Podczas dotykania brzucha zwierzę stanowczo protestuje. W jelitach słyszalne są odgłosy przelewania i kruczenia.
Postępujące odwodnienie i masowa utrata krwi sprawia, że pies przyjmuje przymusową postawę leżącą, pojawia się przyspieszona praca serca, apatia prowadząca do śpiączki. Nieprzytomne zwierze leży a z jego odbytu wylewa się bezwiednie brunatno-krwisty, cuchnący kał.

Leczenie:

Leczenie skuteczne jest w 40-60% przypadków. Polega na intensywnym nawadnianiu dożylnym kilka razy dziennie. W lżejszych przypadkach płyny podaje się podskórnie. Ogólnie stosuje się środki przeciwkrwotoczne i przeciwwymiotne, przeciwskurczowe, antybiotyki. Dieta zerowa (głodówka).
Bardzo ważna jest odpowiednio szybka reakcja właściciela zwierzęcia- im szybciej zgłosimy się do lekarza tym szanse na uratowanie psa są większe.

Profilaktyka:

Szczepienia ochronne i izolacja nieszczepionych psów.

Aneta


wszelkie prawa zastrzeżone
powyższe treści pochodzą ze strony www.jamnix.prv.pl